Ben Ayşenur Otlu. 24 yaşındayım ve şu anda 17 Eylül Üniversitesi’nde Mütercim Tercümanlık bölümünde üçüncü sınıf öğrencisiyim. Bağımsız hareket yolculuğum, düşe kalka ama her seferinde daha güçlenerek ilerlediğim uzun bir süreç oldu.
Bağımsızlığa İlk Adım: "Konfor Alanımdan Çıkmam Gerektiğini Biliyordum"
Balıkesir’de yaşıyorum ve evimiz şehir merkezine biraz uzak. Liseye kadar bağımsız hareket konusunda çok fazla adım atamamıştım. Ailem korumacıydı ve açıkçası bu durum bana da rahat geliyordu. Küçük küçük hedefler edinip rota oluşturacak bir alanım yoktu; uzak bir yerden başlamak beni hep korkutuyordu.
Dönüm noktası 12. sınıfta geldi. Üniversite sınavına hazırlanırken çevremde görme engelli ve bağımsız yaşayan kişiler tanımaya başladım. Online kurslarda ve okulumda gerçekten güzel şeyler yapan insanlar gördüm. O zaman fark ettim: eğer üniversite okumak ve ileride çalışmak istiyorsam, bu şekilde devam edemezdim.
İstanbul'da 6 Ay: "Hayatımın Kırılma Noktası"
İngilizce Mütercim Tercümanlık istiyordum, bu da şehir dışına çıkmam gerektiği anlamına geliyordu. Önce İstanbul’daki Görme Engelliler Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi’ni araştırdım. Bağımsız hareket konusunda güzel çalışmalar yaptıklarını duyunca gitmeye karar verdim.
Orada geçirdiğim 6 ay, hayatımın kırılma noktasıydı. Bastonu daha önce elime almıştım ama deneyimleyeceğim bir çevre yoktu; evimin etrafında kullanıyordum, ama bunlar gerçek hayat deneyimleri değildi benim için. İstanbul’da hem şehir dışında yaşamayı hem de baston kullanımını bilinçli kişilerle öğrenme fırsatı buldum. Pratik eğitimin yanı sıra teorik bir eğitim de aldım ve bunu kendi istediğim şekilde yönlendirebildim. O süreçte büyük bir özgüven kazandım.
Erzurum'dan Bandırma'ya: "Her Adım Bir Ders Oldu"
Sınavın sonunda bölümümü kazandım ama şaşırtıcı bir şekilde Erzurum’a gittim. Aslında daha ılıman bir iklim arıyordum, çünkü kar ve buzun bağımsız hareketimi çok zorlaştıracağını biliyordum. Ama bölümü çok istediğim için başka seçenek yoktu. Kendime “Bir adım attın hayata karşı, bu da senin için bir deneyim olacak” dedim.
Erzurum’da gerçekten zor bir yıl geçirdim. Kış gelince her şey değişti: kaldırımlardaki sarı çizgiler, bizim için işaret olan her şey buzun altında kalıyordu. Yukarıdan kar kütleleri gibi tehlikeler de vardı. Yardım almak zorunda kaldım. Ama bu süreç bana çok şey kattı; bağımsızlık yalnızca baston kullanabilmek değil, aynı zamanda başka zorluklarla da başa çıkabilmekti. Uzun yolculuklar, insanlardan yardım istemek, yeni bir çevreye uyum sağlamak… Erzurum sayesinde bunların hepsinde geliştiğimi düşünüyorum.
Sonrasında Bandırma’ya geçiş yaptım. Daha küçük bir çevreydi ve imkânlarım daha uygundu. Okula gidebilmek, otobüs kullanmak gibi günlük işlerde aldığım eğitimin boşa gitmediğini gördüm. Daha aktif bir şekilde baston kullanmaya başladım ve bağımsızlığımın gerçekten ilerlediğini hissettim.
WeWALK ile Tanışma: "Arkadaşlarımın Yanında Gördüm ve Çok Etkilendim"
WeWALK’u ilk olarak İstanbul’daki eğitim sürecimde duymuştum ama çok detaylı araştırma yapmamıştım. Asıl tanışmam, görme engelli arkadaşlarımın yanına tatile gittiğimde oldu. Onların WeWALK uygulamasını ve özellikle Danış hizmetini aktif olarak kullandıklarını gördüm.
Çok etkilendim. Çevreden yardım almak zorunda kalmıyorlardı, navigasyon çok daha güzel yönlendiriyordu. Ben o güne kadar Google Maps kullanıyordum ama o uygulamalar daha çok gören kişiler için tasarlanmıştı; kuzeydoğu, güneybatı gibi yön tarifleri yapıyor, uyarıları çok uzaktayken veriyordu. WeWALK’ın yönlendirmesi ise görme engelli bireylerin anlayabileceği bir dilde, körcül yönlendirmeye uygun şekilde tasarlanmıştı. Bu fark beni çok etkiledi.
Arkadaşlarım da bir sponsorluk programı aracılığıyla WeWALK’a erişmişlerdi. Ben de başvurdum çünkü üniversite yolculuğuma çok büyük etkisi olacağını düşünüyordum. Çok mutluyum ki başvurum kabul edildi ve WeWALK Akıllı Baston 2’ye eriştim.
Danış Hizmeti: "Önemsendiğimi Hissettim"
Benim en çok vurgulamak istediğim şey Danış hizmeti. Yolda birinden yardım istemek her zaman kolay olmuyor. Güzel karşılaşmalar yaşadım elbette; ben küçük mutlulukların günü kurtardığına inanırım. Ama her şeyde olduğu gibi bunun tersi durumlar da yaşanabiliyor. Kişilerin vicdanına kalmış bir şekilde yardım alıyorsunuz; eğer o an yardım etmek istemezlerse buna tepki gösteremezsiniz. Kötü tepkilerle karşılaşmak cidden kötü hissettirebiliyor.
Danış hizmeti ise hem profesyonel bir hizmet hem de bana sunulmuş bir hak. Dilediğim zaman bundan yararlanabileceğimi bilmek beni çok mutlu ve huzurlu hissettiriyor. Aradığımda karşıma çıkan kişilerin güler yüzlü olması, girişteki selamlaşmada adımı duymak, bana hitap eden kişinin kim olduğunu bilmek bile çok güvende hissettiriyor.
Diğer müşteri hizmetlerinden farklı olarak, Danış’ta karşıma çıkan her kişinin bunu yalnızca bir iş olarak görmediğini, keyifle yaptığını hep hissettim. Ses tonlarından anlayabiliyorsunuz. Aynı zamanda ne yaptığını bilen, görme engelli bireylerin ihtiyaçlarını anlayan kişilerle muhatap olmak gerçekten büyük bir konfor. Yolda durdurduğunuz birinin görme engelliler hakkında hiçbir şey bilmemesi çok normal; genellikle bir şeyleri biz anlatmak durumunda kalıyoruz. Ama Danış’ı aradığımda, yoğun bir günümde veya iyi hissetmediğim bir günde bile, güler yüzlü ve işini bilen biriyle konuşuyor olmak gerçekten çok güzel bir konfor.
WeWALK Akıllı Baston 2: "Normal Bir Beyaz Bastondan Farksız Ama Çok Daha Fazlası"
Benim lise dönemimde gördüğüm ilk WeWALK gayet büyük bir cihaz gibi görünüyordu ve dikkat çeker gibi hissettiriyordu. Taşıması da zor olur diye düşünmüştüm. Ama şimdiki WeWALK gerçekten normal bir beyaz bastondan farksız. Tasarımı çok gelişmiş ve teknolojiye erişme fırsatı veriyor.
Fener özelliği benim gibi hiç görmeyen biri için bile çok anlamlı. Gece hareket ederken arabaların beni fark edebilmesi adına kullanabiliyorum; istediğim zaman açıp kapatabiliyor olmak, normal bir beyaz bastonun sunamayacağı bir detay. Uygulamayı baston üzerinden kullanabiliyor olmak ise ayrı bir boyut. Baston artık yalnızca yolumuzu bulmamıza yardımcı olan bir araç değil; teknolojiye erişimle birlikte engelleri algılamanın çok ötesinde bir şeye dönüşüyor.
Geleceğe Bakış: "Nerelere Evrilebileceğini Düşünmek Heyecan Verici"
Görüşmemiz sırasında öğrendiğim bir detay beni çok etkiledi: WeWALK’un Türk mühendisleri tarafından üretildiğini ve yurt dışında birçok ödül aldığını bilmiyordum. İngilizce okumam nedeniyle yurt dışındaki engelli hakları ve teknolojileri konusunda çok araştırma yapıyorum. Bizim de yurt dışına taşınabilecek, örnek alınabilecek bir ürünümüzün olması ve bunun Türkiye’den dünyaya açılması bence gurur verici bir şey.
Yapay zeka destekli gelişmeler, yeni iş birlikleri ve yenilikçi fikirlerle WeWALK’un nerelere gidebileceğini düşünmek gerçekten heyecan verici. Bilgi bence kolektif bir şekilde biriken, artan ve daha da güzelleşen bir şey. Bu yolculuğun bir parçası olmaktan gurur duyuyorum ve merakla takip etmeye devam edeceğim.
Son Mesaj: "Sesimizi Duyurabildiğimiz İçin Önemsendiğimi Hissediyorum"
Görme engelli bireyler olarak bir toplumda azınlık olmak, ne yazık ki her zaman görünür olmamız noktasında bizi zorlayan bir durum. Yeterince dikkat çekilemeyebiliyor. Ama WeWALK’un bu durumu kırdığını görüyorum. Önemsendiğimi hissediyorum. Bu noktada adım atan birilerinin olduğunu bilmek, bir topluluk olarak her birimizin sesini duyurma fırsatı bulması bence büyüleyici ve gurur verici.
Daha çok yenilenen, gelişen ve dönüşen bu dünyada WeWALK’un etkilerinin daha da güzelleşmesini diliyorum. Emeği geçen her bir kişiye ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Bu yolculuğun bir parçası olmaktan ve deneyimlerimi paylaşmaktan mutluluk duyuyorum.
